تبلیغات
روستای اوزکلا - شاعری از اوزکلا

روستای اوزکلا

بزرگ مردتاریخ

جستجو
لوگو دوستان

 پایگاه مقاومت بسیج نصر
جعبه حدیث

منطقه سر سبز و کوهستانی دره نور که گوشه ای از جاذبه های طبیعی ، از الطاف بی انتهای خداوند بزرگ و مهربان و خالق زیبائیهاست ، همیشه شاهد شکفتن احساسات مردم بی ریای این خطه از میهن اسلامیمان است ، که وجود شاعران گمنام آن نشانگر عمق احساس و لطافت روح کسانی است که این استعداد خدادادی را در جهت او و برای رشد و تعالی فرهنگ و اعتقاداتشان به کار بسته اند . که از میان آنان ، آقای ابوالقاسم شاه حسینی فرزند حسن یکی دیگر از شاعران روستای اوزکلا می باشد .

ایشان که متولد سال 1329 هستند ، از ابتدای جوانی به جهت عشق و علاقه و نیز هوش و ذکاوت خاص خانوادگی که داشتند به سرودن شعر پرداخته اند و غالب اشعارشان در وصف اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام و همچنین اشعار انقلابی و نیز سروده هائی در خصوص شهیدان ، از جمله چند نفر از شهدای روستای اوزکلا است .

آقای شاه حسینی اشعارشان را در قالب دیوان شعر تنظیم نموده اند و قطعه شعر آمدن بهار که در سال 1349 سروده اند یکی از آنهاست .

بیا جانا دمی بنگر صفای باغ و بستان را                      

                                         که فصل نوبهار آمد صلا زد مر زمستان را

خروش بلبل شیدا سکوت باغ بر هم زد                 

                                      قشون لاله از هر سو مسخر کرد بستان را

سراسر فرش خضرائی بسی زیباست در هامون      

                                    فراوان تاج گل بر سر تماشائیست قضبان را

فضای آسمان روشن چو قلب پاکبازان شد                

                                        خدایا نعمت افزون کن در این ایام پاکان را

مکن تحقیرم ار بینی که ره مستانه پیمایم               

                                      بجا نگذاشت فروردین حواس هوشیاران را

ز انفاس نسیم ای دل همه آفاق جان گیرد               

                                             دم روح القدس باشد مگر باد بهاران را

نگاهم خوشه چین آمد چو دید آن روضه حسنش      

                                 که ناچارست کمتر کن ملامت خوشه چینان را

نه سوسن داده وجد اکنون به پهنای زمین یکسر        

                               سریر سنبل و نسرین به رقص آورده مرغان را

گریبان ار به چنگ آرد تو را شوخی کمان ابرو            

                                       دلت ناید که بستانی ز دستانش گریبان را

بهاران را تو اینسان بین که زیبائیست دست افشان     

                          مهالست آن که گردانی از آن رخساره چشمان را

ز بلقیس از صبا گوئی نسیم آورده پیغامی             

                               چه به زین صبح جان پرور پیامی مر سلیمان را

اگر صاحبدلی چون ما بیا در ساحت گلشن          

                                    به بزم لاله و سنبل غزلخوان بین هزاران را

کنار جوی آب ای دل شنیدی صوت موزونش          

                             حکایت می کند اینسان حدیث چشمه ساران را

نیامد هیچ ایامی به از اسفند و فروردین                   

                                            ولی اردیبهشت آید نماند رونق آنان را

اگر اردیبهشت آید نگه کن رشگ جنت بین                

                                    که تمثیلش کنند ای دل همانا باغ رضوان را

الا ای باد نوروزی که بنوازی رخ از هر سو                

                               پیام شاه حسینی هم نوازش می دهد جان را

         



نوشته شده در سه شنبه 29 تیر 1389 توسط بسیج شهدای روستای اوزکلای نور
مقام معظم رهبری

آرشیو مطالب
آمار سایت
Blog Skin